{"id":478,"date":"2026-01-29T15:49:46","date_gmt":"2026-01-29T15:49:46","guid":{"rendered":"https:\/\/dabrowa.piotrdlugosz.edu.pl\/blog\/?page_id=478"},"modified":"2026-01-29T15:54:38","modified_gmt":"2026-01-29T15:54:38","slug":"rodzina-baranow","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/dabrowa.piotrdlugosz.edu.pl\/blog\/?page_id=478","title":{"rendered":"Rodzina Baran\u00f3w"},"content":{"rendered":"

HISTORIA RODZINY BARAN\u00d3W Z D\u0104BROWY<\/strong><\/p>\n

Rodzina Baran\u00f3w zwi\u0105zana jest z D\u0105brow\u0105 od co najmniej dwustu lat. Nie wiadomo kto by\u0142 za\u0142o\u017cycielem tej familii, za\u015b pierwszym wymienionym w dost\u0119pnych ksi\u0119gach metrykalnych parafii Trzciana to Kazimierz i jego \u017cona Katarzyna z d. Kocur. Ma\u0142\u017conkowie ci byli rodzicami Balbiny, Marii i Marcina, p\u00f3\u017aniejszego w\u00f3jta w D\u0105browie. Wiadomo, \u017ce Marcin urodzi\u0142 si\u0119 w 1842 r., w zamo\u017cnej kmiecej rodzinie. Kmiecie posiadali dosy\u0107 du\u017co roli, najmniej jeden \u0142an (ok. 20-22 hektary). To pozwala\u0142o na utrzymanie rodziny na dobrym poziomie. Marcin zosta\u0142 w\u00f3jtem, poniewa\u017c umia\u0142 pisa\u0107\u00a0 i czyta\u0107, co w tamtych czasach by\u0142o zw\u0142aszcza na wsi rzadko\u015bci\u0105.<\/p>\n

\"\"

Wiktoria i Jan Baranowie<\/p><\/div>\n

Jego gospodarstwo znajdowa\u0142o si\u0119 naprzeciw dzisiejszej szko\u0142y, obok tzw. publicznej drogi, w\u0105wozu kt\u00f3rym do swych p\u00f3l doje\u017cd\u017cali ch\u0142opi. Panowie z dworu je\u017adzili tzw. pa\u0144sk\u0105 drog\u0105, kt\u00f3ra prowadzi\u0142a od staw\u00f3w do figury \u015bw. Jana Nepomucena. Marcin zbudowa\u0142 pierwszy murowany dom we wsi, na kt\u00f3rego \u015bcianie szczytowej by\u0142o wyrze\u017abione ko\u0142o z napisem \u201eBo\u017ce b\u0142ogos\u0142aw temu domowi i jego miska\u0144c\u00f3w\u201d, a w \u015brodku dwa serca z inicja\u0142ami MW(Marcin Wiktoria) i JW (J\u00f3zef Wiktoria) oraz N\u00b0 50. Jako ma\u0142a dziewczynka wielokrotnie czyta\u0142am ten napis, ucz\u0105c si\u0119 go i zapisuj\u0105c w sercu. W latach 70. s\u0142u\u017cy\u0142 dzieciom jako salka katechetyczna. Budynek sta\u0142 jeszcze w latach 80.\u00a0 ubieg\u0142ego wieku. Zacz\u0105\u0142 niszcze\u0107, kiedy zdj\u0119to mu dach w obawie, \u017ce w\u0142adza ludowa zamelduje tam pewnych D\u0105browian, kt\u00f3rym zawali\u0142 si\u0119 dom, bo o niego nie dbali. Dwukrotnie \u017conaty z Trzcianiankami: Mari\u0105 z d. D\u0142ugosz i Wiktori\u0105 z d. \u0141oboda doczeka\u0142 si\u0119 jedena\u015bciorga dzieci. W\u015br\u00f3d nich ks. Jana Baraniewskiego, opisywanego ju\u017c na tym portalu. Zmar\u0142 w 1920 r.Nast\u0119pny jego syn J\u00f3zef (1879-1949) r\u00f3wnie\u017c przez d\u0142ugie lata sprawowa\u0142 funkcj\u0119 w\u00f3jta w D\u0105browie. Do J\u00f3zefa jeszcze wr\u00f3cimy.<\/p>\n

\"\"

Maria i Jan Barnowie: \u015blub 1932 r.<\/p><\/div>\n

Syna Leona (1882-1940) postanowiono dobrze wykszta\u0142ci\u0107. Tak jak Jan pobiera\u0142 nauki w szkole ludowej (podstawowej) w S\u0119dziszowie M\u0142p. i prawdopodobnie I Gimnazjum w Rzeszowie. Po zdaniu matury studiowa\u0142 na Politechnice Lwowskiej, gdzie otrzyma\u0142 tytu\u0142 in\u017cyniera budowy dr\u00f3g i most\u00f3w. Zmieni\u0142 nazwisko na Baraniewski. Pracowa\u0142 w r\u00f3\u017cnych miejscach \u00f3wczesnej Galicji, m.in. skierowano go do Tarnowa, gdzie si\u0119 o\u017ceni\u0142 z Apoloni\u0105 Szumowsk\u0105. Doczekali si\u0119 c\u00f3rki Anny i syn\u00f3w Jana oraz Stanis\u0142awa. Ostatnie miejsca zawodowej aktywno\u015bci to wojew\u00f3dztwo Tarnopolskie. By\u0142 kierownikiem Powiatowego Zarz\u0105du Drogowego w Czortkowie. Najm\u0142odsze dziecko Stanis\u0142aw by\u0142 studentem Politechniki Lwowskiej, podobno bardzo zdolny o wszechstronnych zainteresowaniach. Lata\u0142 na szybowcach i w sierpniu 1937 r. pod Przemy\u015blem zgina\u0142 w wypadku lotniczym. Po tej tragedii \u017cona Apolonia podupad\u0142a na zdrowiu i po kilku miesi\u0105cach zmar\u0142a. Na Kresach zasta\u0142a Leona II wojna \u015bwiatowa i sowiecka okupacja.<\/p>\n

\"\"

Leon Baraniewski, Tarnopol 1930 r.<\/p><\/div>\n

Po tak zwanym powstaniu czortkowskim, kt\u00f3re wybuch\u0142o 21\/22 stycznia 1940 r. represje sowieckie nabra\u0142y na sile. W lutym do domu Baraniewskich przysz\u0142o NKWD. C\u00f3rka Anna, kt\u00f3rej m\u0105\u017c oficer Armii Polskiej by\u0142 na wojnie, w\u0142a\u015bnie urodzi\u0142a syna. Leona i Jana aresztowano, Annie i jej mo\u017ce dwudniowemu dziecku okazano troch\u0119 \u0142aski. Pozwolono im zosta\u0107, jednak, \u017ceby niczego nieodpowiedniego nie wymy\u015bli\u0142a pilnowano j\u0105. Anna nie czekaj\u0105c na dalszy rozw\u00f3j wypadk\u00f3w, w ci\u0105gu kilku dni zdo\u0142a\u0142a um\u00f3wi\u0107 si\u0119 z jakimi\u015b lud\u017ami i kiedy ich \u201eanio\u0142 str\u00f3\u017c\u201d zasn\u0105\u0142, w \u015brodku mro\u017anej nocy przez okno uciek\u0142a z synkiem do Lwowa. Szcz\u0119\u015bcia nie mia\u0142 ojciec, kt\u00f3ry zmar\u0142 w czortkowskich kazamatach i brat, kt\u00f3ry odszed\u0142 na wieki podczas wyw\u00f3zki.<\/p>\n

Rozalia, Katarzyna i Maria Baran\u00f3wny za\u0142o\u017cy\u0142y rodziny i mieszka\u0142y w rodzinnej wsi. Maria \u0141oboda dosta\u0142a kawa\u0142ek ziemi obok ojca i tam wraz z m\u0119\u017cem wybudowali dom. Nazywano j\u0105 Ludwiczk\u0105 od imienia m\u0119\u017ca, kt\u00f3ry notabene zgin\u0105\u0142 walcz\u0105c na I wojnie \u015bwiatowej. Ich dzie\u0107mi by\u0142a J\u00f3zefa, Stefania i Adolf \u0141oboda, nauczyciel matematyki w Tarnowie. Ostatni syn Walenty (1896-1940) jako dziecko bawi\u0142 si\u0119 na placu budowy szko\u0142y w D\u0105browie i spad\u0142 z rusztowania. Od tamtej pory by\u0142 niepe\u0142nosprawny intelektualnie i do ko\u0144ca \u017cycia pozostawa\u0142 pod opiek\u0105 brata J\u00f3zefa.
\nJ\u00f3zef tak jak jego przodkowie po\u015bwi\u0119ci\u0142 swoje \u017cycie najwa\u017cniejszemu zawodowi \u015bwiata, czyli rolnictwu. Tak drogi czytelniku najwa\u017cniejszemu, cho\u0107 przez wielu wy\u015bmiewanemu, poni\u017canemu, a przecie\u017c bez \u017cywno\u015bci nie ma \u017cycia. Jestem niezmiernie dumna z faktu, \u017ce moi przodkowie byli ch\u0142opami czyli rolnikami. Ci\u0119\u017ck\u0105 prac\u0119 w gospodarstwie \u0142\u0105czy\u0142 z funkcj\u0105 w\u00f3jta. Zaanga\u017cowa\u0142 si\u0119 w utworzenie Ochotniczej Stra\u017cy Po\u017carnej w D\u0105browie, budow\u0119 szko\u0142y. Wed\u0142ug zapis\u00f3w z kroniki szko\u0142y w 1907 r. \u201enowy budynek szko\u0142y by\u0142 ju\u017c pod dachem, ale nie wyko\u0144czony\u201d<\/em> dlatego dzieci uczy\u0142y si\u0119 w wynaj\u0119tej cha\u0142upie u s\u0105siad\u00f3w Pilarz\u00f3w. J\u00f3zef i Wiktoria wspierali budow\u0119 poprzez prac\u0119 czy pomoc podczas zbierania datk\u00f3w. \u201eW 1921 r. odby\u0142 si\u0119 festyn w ogrodzie s\u0105siada Barana J\u00f3zefa [na cele szkolne], zysk 19.288 marek polskich\u201d. <\/em>W roku szkolnym 1932\/1933 by\u0142 cz\u0142onkiem Rady Szkolnej w D\u0105browie.<\/p>\n

\"\"

Rodzina Baran\u00f3w w ogrodzie ok. 1953 r.<\/p><\/div>\n

Przyst\u0105pi\u0142 r\u00f3wnie\u017c do ruchu ludowego.By\u0142 dwukrotnie \u017conaty. Z Wiktori\u0105 z d. Pype\u0107 (1881-1923) mia\u0142 jedena\u015bcioro dzieci. Wieku doros\u0142ego do\u017cy\u0142o o\u015bmioro. Najstarszy W\u0142adys\u0142aw (1902-1924) ucze\u0144 Pa\u0144stwowego Seminarium Nauczycielskiego M\u0119skiego w Rzeszowie. 13 maja 1924 r. ucz\u0105c si\u0119 do matury nad Wis\u0142okiem zauwa\u017cy\u0142 ton\u0105cego ch\u0142opca Zenona Schultisa, rzuci\u0142 si\u0119 na ratunek, jednak obaj uton\u0119li. W czasopi\u015bmie Ziemia Rzeszowska i Jaros\u0142awska z 23 maja 1923 r. tak opisano to zdarzenie \u201eChcia\u0142 \u015bp. Baran zabiec drog\u0119 ton\u0105cemu i w \u015brodku wody nagle sam zacz\u0105\u0142 ton\u0105\u0107 i o ratunek wo\u0142a\u0107, a wreszcie zanurzy\u0142 si\u0119 raz i drugi i poszed\u0142 na dno […] Pogrzeb odby\u0142 si\u0119 w pi\u0105tek rano. \u015ap. Barana z\u0142o\u017cono w kaplicy na starym cmentarzu. Jest to syn bogatego w\u00f3jta z D\u0105browy ad. Trzciana, najzdolniejszy ucze\u0144 V roku, lat 22; pe\u0142ni\u0142 obowi\u0105zki \u017co\u0142nierza jako ochotnik w 1920 w ofensywie nad Wis\u0142\u0105, a obecnie jako referent o\u015bwiatowy 17 pu\u0142ku uczy\u0142 czytania i pisania \u017co\u0142nierzy[…]<\/em>Rodzina chcia\u0142a go mie\u0107 u siebie, st\u0105d poch\u00f3d ruszy\u0142 z kaplicy starego cmentarza ul. Krakowsk\u0105 ku Trzcianie[…] cia\u0142o z\u0142o\u017cono po odprawieniu mod\u0142\u00f3w \u017ca\u0142obnych[…]na lawecie artyleryjskiej, kompania <\/em>honorowa 17 p. sz\u0142a przodem[…]<\/em><\/p>\n

Dzieci Baran\u00f3w przede wszystkim pomaga\u0142y w gospodarstwie, dbano r\u00f3wnie\u017c o ich rozw\u00f3j intelektualny, wszystkie chodzi\u0142y do szko\u0142y. Na prababci\u0119 Wiktori\u0119, jak na ka\u017cd\u0105 matk\u0119 w tamtych czasach spad\u0142 obowi\u0105zek wychowania sporej gromadki dzieci. Jan i Anna wspominali j\u0105 jako bardzo ciep\u0142\u0105 osob\u0119. M\u00f3j dziadek Jan (1905-1981) i Anna (1911-1992) zako\u0144czyli edukacj\u0119 na czteroklasowej szkole w D\u0105browie. Rodzice chcieli. aby Jan poszed\u0142 do Ma\u0142ego Seminarium ksi\u0119\u017cy Saletyn\u00f3w w D\u0119bowcu, nawet ju\u017c tam jechali.\u00a0 Po drodze odwiedzili ks. Baraniewskiego w Niewodnej, kt\u00f3ry widz\u0105c niech\u0119\u0107 Ja\u015bka wyt\u0142umaczy\u0142 bratu J\u00f3zefowi, \u017ce do stanu kap\u0142a\u0144skiego mo\u017cna i\u015b\u0107 tylko z w\u0142asnej a nie przymuszonej woli. Pozostali synowie: Wiktor (1913-1935), Piotr, Boles\u0142aw (1919-1988) po uko\u0144czeniu szko\u0142y w D\u0105browie pobierali nauk\u0119 w szkole powszechnej w Rzeszowie. Piotr i Boles\u0142aw kontynuowali nauczanie w Czortkowie, prawdopodobnie w Gimnazjum i Liceum im. Juliusza S\u0142owackiego. Bolkowi kszta\u0142cenie przerwa\u0142a wojna. Ju\u017c w PRL uko\u0144czy\u0142 Wy\u017csz\u0105 Szko\u0142\u0119 Wychowania Fizycznego w Krakowie i uczy\u0142 wf w rzeszowskich szko\u0142ach \u015brednich. Piotr z przedwojenn\u0105 matur\u0105 by\u0142 przez d\u0142ugie lata dyrektorem Rzeszowskiej Centrali Materia\u0142\u00f3w Budowlanych. Dzi\u0119ki temu w czasach ci\u0105g\u0142ych niedobor\u00f3w budulca, \u201eza\u0142atwia\u0142\u201d surowce na prywatne i spo\u0142eczne przedsi\u0119wzi\u0119cia budowlane tak w D\u0105browie jak i o\u015bciennych wioskach.
\nC\u00f3rki Zofia (1909-1929) i Maria (1915-1934) nie uczy\u0142y si\u0119 w D\u0105browie. Nie ustalono, gdzie pobiera\u0142y nauk\u0119 na poziomie podstawowym. P\u00f3\u017aniej obie by\u0142y s\u0142uchaczkami Prywatnego \u017be\u0144skiego Seminarium Nauczycielskiego. Anna 1\u00b0v. Toto\u0144, 2\u00b0v. Ma\u015b i Jan mieszkali w D\u0105browie. Zosi, Marysi i Wiktorowi m\u0142ode \u017cycie przerwa\u0142a gru\u017alica, w tamtych czasach choroba nieuleczalna.<\/p>\n

\"\"

M\u0142ody Jan Baran
(z ty\u0142u-stoi-Maria \u0141oboda Ludwiczka)<\/p><\/div>\n

Na suchoty zmar\u0142a te\u017c \u017cona J\u00f3zefa Wiktoria. Po jej \u015bmierci o\u017ceni\u0142 si\u0119 z Ameli\u0105 z d. Nowak, z tego zwi\u0105zku dzieci nie by\u0142o. M\u00f3j dziadziu Jan o\u017ceni\u0142 si\u0119 z babci\u0105 Mari\u0105 z d. Dynda (1911-1991) w 1932 r. Pocz\u0105tkowo mieszali w Trzcianie, w 1938 r. wprowadzili si\u0119 do nowego murowanego domu w D\u0105browie. Prowadzili du\u017ce gospodarstwo rolne, posiadali okaza\u0142\u0105 stajni\u0119 z 3-4 krowami, 2 ko\u0144mi, dwie stodo\u0142y, a i tak na zewn\u0105trz sta\u0142 br\u00f3g ze zbo\u017cem albo sianem. M\u0142ocka m\u0142ocarni\u0105 na kierat trwa\u0142a kilka, kilkana\u015bcie dni, a potem, gdy m\u0142\u00f3cono ju\u017c nowocze\u015bniejszym sprz\u0119tem od \u015bwitu do nocy. Uwijali si\u0119 przy tym domownicy jak i s\u0105siedzi na tzw. odrobek. W tamtych czasach by\u0142 jasno okre\u015blony podzia\u0142 r\u00f3l. Maria zajmowa\u0142a si\u0119 domem, sz\u00f3stk\u0105 dzieci (Zofi\u0105, Ann\u0105, Janin\u0105, J\u00f3zefem, Bo\u017cen\u0105, Jerzym), obrz\u0105dkiem zwierz\u0105t. Poniewa\u017c uko\u0144czy\u0142a kurs szycia, po pracy siada\u0142a do maszyny, aby szy\u0107 ubrania dla rodziny i innych os\u00f3b. Przychodzi\u0142y do niej m\u0142ode dziewcz\u0119ta, by uczy\u0107 si\u0119 fachu. Wykszta\u0142ci\u0142a wiele krawcowych. Panny m\u0142ode, kt\u00f3rym uszy\u0142a sukni\u0119 obdarowywa\u0142y j\u0105 pami\u0105tkowymi \u015blubnymi fotografiami. Bardzo lubi\u0142a gotowanie i pieczenie ciast, by robi\u0107 to jeszcze lepiej posz\u0142a na kurs gotowania i pieczenia. Wykorzystywa\u0142a to podczas organizacji uroczysto\u015bci rodzinnych jak i wydarze\u0144 dla lokalnej spo\u0142eczno\u015bci. Na tych kursach uczono chyba zasad pierwszej pomocy, bo babcia zna\u0142a podstawy.<\/p>\n

Jan pracowa\u0142 w polu, ora\u0142, sia\u0142, kosi\u0142 itp., dba\u0142 o maszyny rolnicze, nosi\u0142 wod\u0119 dla zwierz\u0105t i ludzi, zajmowa\u0142 si\u0119 ko\u0144mi. W wolnych chwilach dokszta\u0142ca\u0142 si\u0119 czytaj\u0105c pras\u0119 rolnicz\u0105. Interesowa\u0142 si\u0119 sprawami spo\u0142ecznymi i bie\u017c\u0105c\u0105 sytuacj\u0105 polityczn\u0105. Przed II wojn\u0105 \u015bwiatow\u0105 by\u0142 cz\u0142onkiem Stronnictwa Ludowego, tworzy\u0142 lokalne struktury. Du\u017cym szacunkiem darzy\u0142 Wincentego Witosa i jego prac\u0119 na rzecz poprawy doli ch\u0142op\u00f3w. Podczas wiecu ludowego w Trzcianie, na kt\u00f3ry t\u0142umnie przybyli ch\u0142opi z okolic, m\u00f3g\u0142 zobaczy\u0107 i pos\u0142ucha\u0107 tego wielkiego cz\u0142owieka.
\nPrzed sfa\u0142szowanymi wyborami w 1947 r. komuni\u015bci zorganizowali masow\u0105 akcj\u0119 przeciwko dzia\u0142aczom i sympatykom Polskiego Stronnictwa Ludowego. W ca\u0142ej Polsce aresztowano oko\u0142o 50 -60 ty\u015b. os\u00f3b, w\u015br\u00f3d nich znale\u017ali si\u0119 J\u00f3zef i Jan Baran.<\/p>\n

By\u0142 d\u0142ugoletnim komendantem OSP w D\u0105browie, a tak\u017ce cz\u0142onkiem Rady Parafialnej. Anga\u017cowa\u0142 si\u0119 m.in. w elektryfikacj\u0119 wsi (cz\u0142onek Komitetu Elektryfikacji), budow\u0119 drogi, na kt\u00f3r\u0105 brat Piotr za\u0142atwi\u0142 materia\u0142y budowlane.
\nUczestniczy\u0142 w zebraniach wiejskich, s\u0142u\u017cy\u0142 innym dobr\u0105 rad\u0105, pomoc\u0105 w napisaniu urz\u0119dowego pisma. Kiedy wie\u015b zakupi\u0142a trokar (przyrz\u0105d\u00a0do bezpiecznego przecinania tkanek mi\u0119kkich oraz mi\u0119\u015bni przy wzd\u0119ciach \u017cwacza u byd\u0142a, k\u00f3z i owiec) zosta\u0142 przeszkolony do jego obs\u0142ugi i cz\u0119sto wzywany przez gospodarzy do pomocy. Pami\u0119tam jego zadowolenie, kiedy w 1972 r. przymusowe dostawy produkt\u00f3w rolnych zamieniono na podatek.<\/p>\n

Jan i Maria w swoim \u015brodowisku uchodzili za ludzi \u015bwiat\u0142ych cho\u0107 uko\u0144czyli tylko cztery klasy szko\u0142y powszechnej. Starali si\u0119 o dobre wykszta\u0142cenie dla swoich pociech. Jan powtarza\u0142 potomstwu ,,uczcie si\u0119 \u017ceby\u015bcie nie musieli tak ci\u0119\u017cko pracowa\u0107 jak ja\u201d<\/em>. Jednak, kiedy za d\u0142ugo siedzieli nad ksi\u0105\u017ckami \u00a0rodzice nie byli zadowoleni, gdy\u017c trzeba by\u0142o pomaga\u0107 w gospodarstwie. Mimo r\u00f3\u017cnych przeciwno\u015bci, wszystkie dzieci zda\u0142y egzamin maturalny, Zofia, Anna, Janina by\u0142y ksi\u0119gowymi w D\u0119bicy i Rzeszowie, Bo\u017cena jako mgr filologii polskiej uczy\u0142a w szkole \u015bredniej, J\u00f3zef i Jerzy uko\u0144czyli technikum mechaniczne i pracowali w najwi\u0119kszych rzeszowskich zak\u0142adach przemys\u0142owych. Doczekali si\u0119 szesna\u015bciorga wnuk\u00f3w, kt\u00f3re wraz z rodzicami zje\u017cd\u017ca\u0142y do D\u0105browy na ka\u017cde \u015bwi\u0119ta, wakacje i ferie. W D\u0105browie nadal mieszkaj\u0105 cz\u0142onkowie rodziny Baran\u00f3w, cho\u0107 nie s\u0105 ju\u017c rolnikami.<\/p>\n

Agata Augustyn.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

HISTORIA RODZINY BARAN\u00d3W Z D\u0104BROWY Rodzina Baran\u00f3w zwi\u0105zana jest z D\u0105brow\u0105 od co najmniej dwustu lat. Nie wiadomo kto by\u0142 za\u0142o\u017cycielem tej familii, za\u015b pierwszym wymienionym w dost\u0119pnych ksi\u0119gach metrykalnych parafii Trzciana to Kazimierz i jego \u017cona Katarzyna z d. Kocur. Ma\u0142\u017conkowie ci byli rodzicami Balbiny, Marii i Marcina, p\u00f3\u017aniejszego […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-478","page","type-page","status-publish","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/dabrowa.piotrdlugosz.edu.pl\/blog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/478","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/dabrowa.piotrdlugosz.edu.pl\/blog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/dabrowa.piotrdlugosz.edu.pl\/blog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/dabrowa.piotrdlugosz.edu.pl\/blog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/dabrowa.piotrdlugosz.edu.pl\/blog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=478"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/dabrowa.piotrdlugosz.edu.pl\/blog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/478\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":487,"href":"https:\/\/dabrowa.piotrdlugosz.edu.pl\/blog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/478\/revisions\/487"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/dabrowa.piotrdlugosz.edu.pl\/blog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=478"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}